Na de "mega-acquisitie" in 2002 heeft HP de PC-portefeuille onder de merknaam Compaq geconsolideerd. Als marktleider bestrijkt HP alle vormfactoren met een focus op "high end" apparatuur (servers en "performance desktops") en "state-of-the-art" ontwikkeling, en bedient het zowel zakelijke als veeleisende thuisgebruikers.

Directe verkoop vindt uitsluitend plaats in het kader van projecten of in "volume sales" aan grote (meest multinationale) ondernemingen. Alle overige klanten worden via verkoopkanalen door wederverkopers (systeemhuizen en "value added") bediend.

#2    DELL (USA): marktaandeel 14,9%, 11,3 miljoen eenheden.

DELL had in 1999 de eerste plaats van Compaq overgenomen, maar moest deze in 2006 weer prijs geven. Natuurlijk speelde hierbij de consolidatie binnen HP een belangrijke rol. Maar DELL had ook zelf te kampen met problemen van financiële, technische en juridische aard. Dit was aanleiding voor Michael Dell na enige jaren het operationele roer weer in handen te nemen. Sindsdien is wel vooruitgang, echter nog geen doorbraak geboekt.
Ook DELL is een universele producent. Technisch zijn de producten "middle-of-the-road", het accent ligt op robuustheid en bedrijfszekerheid. In 2007 oogstte DELL veel bijval met de nieuwe laptop-familie (XPS).

DELL's historische doelmarkt bestond uit individueel bestellende consumenten, maar als onderdeel van het herstelplan is er nu een toenemende en succesvolle bijkomende focus op de zakelijke gebruiker.

DELL's oorspronkelijke succes was gebaseerd op een toen zeer innovatief business model stoelend op directe verkopen (via telefoon en online) en omzetsnelheid verhogende vooruitbetalingen. Via een niet geslaagd experiment met DELL-winkels is men thans met vrucht bezig een kanaalstructuur op te zetten.

# 3   ACER (Taiwan): marktaandeel 9,5%, 7,2 miljoen eenheden.

ACER dankt de toetreding tot de top 6 aan de acquisitie in 2007 van Gateway (USA) en Packard Bell (Nederland). Voorshands is hier alleen sprake van een numerieke optelling. Een logische consolidatie van portefeuille en productie-apparaat ligt nog in de toekomst en vormt zeer zeker een niet triviale uitdaging.

ACER produceert alle vormfactoren met een lichte nadruk op laptops en sub-notebooks ("tablet-computers"). ACER differentieert zich als "value for money" producent, een imago dat gelukkig door de nieuwe concern-dochters wordt gedeeld.

Als zodanig focusseert de onderneming de prijsbewuste koper, met name consumenten en kleinzakelijke afnemers, die uitsluitend indirect, voornamelijk via detailhandelsketens wordt aangesproken.
 

#4    Lenovo (Volksrepubliek China/USA): marktaandeel 7,6%, 5,8 miljoen eenheden.

Het huidige Lenovo is het resultaat van een strategische beslissing van IT-gigant IBM in de eerste jaren van de nieuwe eeuw om zich op zijn kerncompetentie te concentreren: de complexe dienstverlening aan grote, multinationale ondernemingen en organisaties. Daarbij paste nog wel de productie van high-end mainframes en servers, die zich in een lage prijselasticiteit verheugen, maar niet meer de sterk competitieve "high volume/low value" PC-business.

In 2005 rondde IBM de verkoop van de PC-divisie aan Lenovo af, de onderneming aan wie tot dusverre het leeuwendeel van de PC productie was uitbesteed. Daarmee was een einde gekomen aan de sterke vereenzelviging van IBM met het PC-concept (in het verleden werd de INTEL-architectuur zelfs aangeduid als "IBM compatibele PC").

Om zijn globale aspiraties kracht bij te zetten onderhoudt Lenovo nu twee hoofdkwartieren: "Ontwikkeling en Productie" te Bejing en "Marketing en Sales" te Raleigh (USA), rechtstreekse nazaat van de IBM-organisatie. In het nieuwe Lenovo heeft IBM nog een belang van 8%. De grootste aandeelhouder is de Chinese staat met 28%, 10% is in handen van risicokapitaal verschaffers, de rest is via de beurs gespreid.

Inmiddels is het aanbod in twee niet overlappende portefeuilles ondergebracht: "low-tech" voor het Chinese binnenland en "high-tech" voor de rest van de wereld. Het laatste omvat alle IBM-producten en is bijzonder sterk in de vormfactor laptop, alsook de bijbehorende merknamen (zoals"ThinkPad"). Van deze laatste probeert Lenovo zich nu door de opbouw van een eigen imago los te maken.

Voor grote ondernemingen en omvangrijke orders dient IBM als verkoopkanaal. Voor alle andere transacties gebruikt Lenovo de eveneens van IBM overgenomen partnerstructuur op basis van systeem en "value added" resellers.
 

#5    Toshiba (Japan): marktaandeel 4,0%, 3,1 miljoen eenheden.
 

Nu eens geen groeier door acquisitie, maar het product van een langjarige organische ontwikkeling. Bovendien is de positionering in deze opstelling enigszins misleidend. Toshiba produceert namelijk alleen laptop PCs. In deze deelmarkt komt Toshiba op de vierde plaats na HP, Acer en DELL (nieuwe volgorde, Q4 2007). Dit toont overigens ook de recent sterke verschuiving in het kopersgedrag van bureaubladcomputers naar laptops.

 

#6    Apple (USA): Over het marktaandeel bestaat geen eensgezindheid onder de analisten.

Sommige plaatsen Apple zelfs op de vierde plaats. Zeker is dat het marktaandeel sterk groeiende is, vooral in de Verenigde Staten.

Apple is één van de veteranen onder de PC fabrikanten. Het heeft een aantal financiële en commerciële toppen en dalen gekend, en bevindt zich thans duidelijk in een zeer succesvolle periode.

Het is een vreemde eend in deze bijt. Waar alle andere fabrikanten sinds geruime tijd op standaardisering, compatibiliteit en uitwisselbaarheid zetten, staat bij Apple uniekheid voorop. Apple had lange tijd een eigen architectuur (met het MacIntosh platform), maar stapte in 2001 over naar de INTEL families. Overigens heeft de hardware nog steeds een sterk eigen gezicht en ook "onder de motorkap" bevinden zich talloze niet industrie-compatibele onderdelen.

Het grootste verschil ligt echter bij het besturingssysteem. Apple onderhoudt en ontwikkelt nog steeds het "eigen" operating system Mac OS X (thans in de versie Leopard) en levert alle verkochte systemen daarmee uit. Alle andere fabrikanten leveren hun producten, naar keuze van de klant met één van de "standaard" besturingssystemen (een loot aan de WINDOWS stam of LINUX).

Daarbij kan een moderne Mac ook onder WINDOWS draaien (of in "dual boot" zelfs tussen beide mogelijkheden variëren), maar deze optie ligt niet voor de hand. Waarom zou men Mac OS X bij aankoop betalen als men het daarna niet inzet, alsnog een WINDOWS licentie moet bekostigen, en daarbij mogelijkerwijze problemen met de aansturingsprogramma's ontmoet? De steeds grotere aantallen Mac kopers worden dus waarschijnlijk door de bijzondere eigenschappen overtuigd.

Voorts is Apple ook zeer actief als aanbieder van gebruiksproducten met ingebouwde computerintelligentie, met name op de gebieden media-spelers (iPOD, APPLE TV) en telecommunicatie (iPhone en PDAs). Ook deze hebben aangepaste versies van Mac OS X aan boord. In het bijzonder op media gebied is Apple een indrukwekkende doorbraak gelukt en kan men zich terecht wereldwijd de marktleider noemen.

Apple PC systemen zijn via veel wegen te koop:

De andere producten worden via alle typische detailhandelskanalen in de consumentenelectronica en telecommunicatie verkocht.